boeken & nog meer boeken

Hier ben ik dan, nog steeds in een gestaag tempo kunstboeken aan het kopen en lezen, één of twee per maand.

Toen ik deze boeken uit had, schreef ik recensies van de boeken die ik goed of bewonderenswaardig vond. De rest ging de garage in, in een doos bij alle andere dozen.

Ik ging niet vaak aan de slag met de schilderprojecten in deze boeken, maar ik las ze wel allemaal aandachtig door. Als ik elke stap van een demonstratieschilderij al kon visualiseren vanuit mijn eigen ervaring of vaardigheidsniveau, had ik er niet veel zin in. Als het schilderij een vaardigheid vereiste of een effect opleverde waar ik niet bekend mee was, dan probeerde ik het wel.

Boeken waren voor mij nog steeds een vervanging voor leraren.

Ik begon de componenten van een stijl te herkennen: een favoriete set technieken voor het aanbrengen van het pigment op het papier ( de schilderijen van Nita Engel zijn voornamelijk opgebouwd uit maskoid- en meerkleurige washes), een karakteristieke selectie van afbeeldingen of onderwerpen die de effecten van de technieken rechtvaardigen (Engle gebruikt washes vooral voor mist, wolken, golven en sneeuw), en de relatie die deze voorstellingen met de kijker creëren (haar schilderijen zijn meestal melancholisch of sentimenteel).

Dat alles heeft me niet geholpen om een ​​eigen stijl te vinden.

Vaak bewonder ik een boek, zelfs als ik de stijl van de schilder niet zo mooi vind. Hilary Page heeft een prima handleiding voor schilderen geschreven, hoewel ik haar schilderijen onhandig en timide vind. Stephen Quiller schreef een uitstekend boek over het kleurenwiel en kleurentheorie, hoewel ik de kleurkeuze in zijn schilderijen bizar en smakeloos vind.

Mijn schilderijen bestreken verschillende stijlen: methodisch realistisch, fantastisch cartoonesk, slordig kleurrijk, improvisatorisch abstract en puur technische oefeningen.

Ik was met geen van hen echt heel tevreden.

Ik keek niet naar een van mijn schilderijen en zei: ' Zo wil ik dat de wereld eruitziet', maar ik zei: 'Ja, dat schilderij heb ik gemaakt.'

Al die boeken, al die schilderijen, al die tijd... aquarellen zijn moeilijk omdat ze zoveel mogelijkheden bieden in een complex, direct en snel veranderend proces.

Ooit, dacht ik, zal ik dat proces gaan begrijpen en het toepassen op beelden die ik echt mooi vind, en de technieken ontdekken die ik nodig heb om die beelden te creëren... en dat zal mijn stijl zijn.

ooit.