de kleurensnob

Een tijdlang bleef ik mijn benodigdheden kopen bij University Arts in Palo Alto... penselen, aquarelblokken, paletten, en af ​​en toe wat extra verf. Maar ik realiseerde me al snel dat er veel soorten verf en andere benodigdheden waren die University Arts niet verkocht.

Dus ik bracht een bezoek aan een andere plek waar ik over had gehoord: Accent Arts.

De kunstafdeling van de universiteit was schoon, georganiseerd en netjes, met een geautomatiseerd voorraadbeheersysteem en voldoende heldere verlichting. De kunstafdeling van de accentafdeling was wat sjofel, wanordelijk en rommelig, vrij donker vanbinnen, en er werden handgeschreven bonnetjes gebruikt.

Ik moest me een weg banen door stapels spullen die door elkaar op de schappen lagen. Terwijl ik aan het zoeken was, keek mijn vrouw gedachteloos naar de schappen en luisterde naar het autogeklets dat uit een radio achter de kassa kwam.

Dit was niet mijn gebruikelijke winkelervaring. De bezoekers en de manier waarop de winkel werd onderhouden, dompelden me onder in een onbekende kant van de kunst, de wanordelijke, grillige, onvoorspelbare, willekeurige kant van de kunst, de ietwat smakeloze en benauwende kant van de kunst... heel anders dan de hoogopgeleide, professioneel verzorgde, zeer doelgerichte levenshouding die mijn eigen illusie van de zin van het leven vormde, die me omhulde als mijn zachte leren jas en Porsche sportwagen.

De winkelbediende was begin twintig, had donker haar, bleke, grove gelaatstrekken en intense zwarte ogen. Terwijl ik tussen de rommel stond, vroeg ik hem welke verfsoorten het beste waren, en om de een of andere reden stond hij erop dat ik Schmincke-verf zou kopen .

Hij noemde zichzelf een kleurensnob en zei dat hij alleen Schmincke gebruikte. Winsor & Newton was veel te duur, en dit is hij in het gangpad, met zijn handen zwaaiend. Ze zeiden tegen die vrouw: als het goed genoeg is voor JW Turner, is het goed genoeg voor jou. Wat een arrogantie!

Ik heb Winsor & Newton gekocht en ook Schmincke geprobeerd. De kleurensnob was woedend over de prijs van elke tube Winsor & Newton die ik kocht. Ik heb er trouwens heel veel gekocht.

Uit eigen ervaring ontdekte ik dat zijn voorkeur voor Schmincke niet zo goed onderbouwd was. (Hm, misschien is het belangrijk dat de vertegenwoordigers van Winsor & Newton onbeleefd tegen hem waren op een kunsttentoonstelling.) Ik ben zelf ook verf van Holbein en Old Holland gaan uitproberen, merken waar ik nog nooit van had gehoord.

Toen ontdekte ik hoe ongelooflijk veel goedkoper het was om bij online winkels te kopen . Zo vriendelijk. Zo efficiënt. Zo professioneel.

Dus ik ben gestopt met naar dat rommelige kunstwinkeltje te gaan en zaken te doen met die kleursnob. Hoewel hij me wel iets heeft geleerd over de eigenaardige mentaliteit van kunstenaars.

De laatste keer dat ik daar was, demonstreerde een vriendelijke oudere man zijn kalligrafievaardigheden op een stukje papier: hij schreef mijn naam met de pen die hij net had gekocht... voor veel te veel geld.