|
Ik had al een tijdje het idee om portretten en figuren te gaan schilderen. Dat was voordat ik de groepen voor figuurschilderen ontdekte. En zoals het toeval het wil, vond ik een paar dagen later een boek met een gouden plastic kaft, Go-Sees van Jürgen Teller. Het is een enorme verzameling foto's van modellen, spontaan genomen voor de deur van zijn atelier, op de stoep of op straat – tientallen jonge vrouwen... staand bij auto's, voor de deur, in zon en regen, wachtend op roem, drugs, geld, een toekomst, avontuur, een vriend, een baan, een richting in het leven. Een complete wereld van menselijke gevoelens en fysieke types. Terwijl mijn vrouw weer eens in Oezbekistan was, begon ik ze te schilderen, twee of drie per week, met welke methode dan ook die leek te werken. Een paar maanden later ontdekte ik de naakten van Edward Weston, de abstracte werken van Paul Strand, en die schilderde ik in een bijna monochrome stijl. Deze naaktportret van Charis, bijvoorbeeld, is gemaakt in synthetisch zwart , dat door toevoeging van chinacridongoud of dioxazineviolet warmer of koeler is gemaakt. |
|
