|
Ik liep 's avonds laat alleen door San Francisco, mijn vrouw was maandenlang op een onderzoeksreis in Oezbekistan. Op zulke eenzame avonden verlang ik er soms naar om met de late mensenmassa in de koele lucht te wandelen. En toen zag ik deze bank in een etalage, een stralend roodgoud, op een zebravelkleed en onder een poster van Paul Klee. Het neonbord boven de warm verlichte etalage zei "An Impossible Thing". En het greep me, het heerlijke beeld van die onmogelijke bank, als iets wat ik móést schilderen. Dit was een van mijn eerste ervaringen met een geschenkbeeld , een willekeurige, onverwachte, onweerstaanbare ontmoeting met een beeld dat de verbeelding vult met een kreet van genot. |
|
