Op 10 februari 2008 om 13:42 schreef Bruce MacEvoy:

Heren,

Ik zou graag willen weten in welk jaar Blockx de
rode Blockx PR3 en een aantal andere kleuren in jullie assortiment aquarelverf heeft vervangen.

BEDANKT

Bruce Macevoy

 
Op 10 februari 2008 om 17:20 schreef Blockx Jacques:

Hallo, we vervangen het product en
breiden ons assortiment uit.
De nieuwe kaart is verkrijgbaar op onze website www.blockx.be.
Met vriendelijke groeten

Jacques Blockx

 
Op 23 juli 2008 om 6:15 uur schreef Blockx Jacques:

Geachte heer,

Het is alweer een paar maanden geleden dat ik uw vraag beantwoordde.
Ik heb uw website nu opnieuw bezocht en zou het op prijs stellen als u
nauwkeurigere informatie over ons en onze producten zou verstrekken. Uiteraard staat het u
vrij om te zeggen wat u wilt!
Met vriendelijke groeten

Jacques Blockx

 
Op 23 juli 2008 om 11:01 schreef Bruce MacEvoy:

Geachte heer,

Hieronder vindt u de volledige teksten over het
merk Blockx, in het Engels en in een automatische vertaling.
Ik verzoek u om eventuele fouten
daarin, of elders in de tekst, aan te geven.

Hartelijke groeten,
Bruce

Blockx (getest in februari 2008) - 72 kleuren, waarvan 82% uit één pigment bestaat. Gemaakt door een gerenommeerd Belgisch verfbedrijf, zijn de aquarelverf van Blockx (spreek uit als "blocks"), in ieder geval in de VS, het duurste merk dat je kunt kopen. Blockx is een van de kleinere aquarellijnen en de anorganische verf heeft over het algemeen een grotere korrelgrootte dan andere merken. Dit geeft Blockx viridiaan ("smaragdgroen"), kobaltviolet en sommige "aarde" (ijzeroxide) verven een uitgesproken korrelige textuur op papier. Afgezien van deze pareltjes, lijken de Blockx-verven mij als serie echter vrij conventioneel. Vergeleken met andere merken die in 1999 zijn getest, waren de ftalo- en aardkleuren doffer, de cadmiumkleuren doffer en dekkender, en sommige van de synthetisch-organische kleuren (Blockx rood, Blockx geel) waren gemaakt van goedkope of minder lichtechte pigmenten; hun assortiment synthetisch-organische kleuren was extreem beperkt (geen chinacridonen!). De nieuwe lijn, gelanceerd in 2008, voegt veel van de inmiddels standaardpigmenten toe, waaronder pyrroloranje, chinacridonrood, chinacridonmagenta, kobaltturkoois en een heerlijk gevarieerde selectie van 16 "aarde"-kleuren (ijzeroxide). De verf is verpakt in stevige zwarte metalen tubes, nu in slechts één samenstelling: de gebruikelijke Arabische gombasis met honing als bevochtigingsmiddel. De basis heeft een gladde en vloeibare consistentie, en ik merkte dat scheiding van de basis vaak voorkwam bij de granulerende synthetische anorganische pigmenten. De vorige dubbele basisformule (met of zonder honing als bevochtigingsmiddel) faalde vaak als droge verf: de cadmiumverf met witte dop droogde op tot een keihard blok hars; de honingrijke verf (met zwarte dop) bleef stroperig, zelfs na twaalf maanden uitharding. (Blockx maakt nu droge verf in halve napjes, hele napjes en enorme emmers van 7,5 cm, verkrijgbaar bij Jerry's Artarama.) De documentatie van de fabrikant is ook aanzienlijk verbeterd: voorheen werd voor Blockx geel "permanent organisch pigment" vermeld (eh... welk van de 92 momenteel beschikbare synthetische organische gele pigmenten zou dat dan zijn?), maar nu worden de pigmentnaam en de generieke kleurindexnaam vermeld. Deze gids wees er in 1999 op dat de kenmerkende marketingslogan van Blockx "Ik garandeer maximale lichtbestendigheid van al mijn tinten... ondertekend, Jacques Blockx" en de bewering dat Blockx geen vluchtige of instabiele tinten produceert en nooit heeft geproduceerd, beide onjuist waren: Blockx bood vijf aquarelverfformuleringen met alizarinelak aan (allemaal vluchtig!), het vluchtige Blockx rood (PR3) en Blockx geel (PY1), en hun echte vermiljoen (PR106) van US$ 31, dat bij blootstelling aan licht onmiddellijk een korstachtige bruine kleur kreeg. Al deze verven, die in mijn lichtechtheidstests uit 2004 als niet-permanent werden aangemerkt, zijn inmiddels verdwenen. Maar ik blijf wantrouwig tegenover een bedrijf waarvan de kwaliteitsnormen en marketingnauwkeurigheid een paar jaar geleden nog heel anders waren. Ik heb ongeveer de helft van de verven die Blockx produceert getest. Slechts bepaalde kleuren worden aanbevolen.(De verflijn is adequaat gedocumenteerd door de fabrikant. De nauwkeurigheid en duidelijkheid van de verfnamen zijn redelijk. De ingrediëntenlijst op de tube vermeldt de pigmentnaam en de algemene kleurindexnaam. De gemiddelde eenheidsprijs* bij Art Supply Warehouse in juli 2007 was $ 0,91, en de gemiddelde eenheidsprijs voor cadmium was $ 1,27, een stijging van 18% sinds 2004.)

Hier is bijvoorbeeld de "kwaliteitsgarantie" die Blockx jarenlang gebruikte: "We gebruiken nooit niet-lichtechte pigmenten en hebben nooit een tweederangs assortiment geproduceerd. We willen dat kunstenaars zich prettig voelen bij de vraag naar kwaliteit, daarom maken we alleen het beste. We gebruiken nog steeds steenmolens, de enige die een handgemaakt product kunnen reproduceren. Al onze kleuren worden gemaakt in onze werkplaats in België door gespecialiseerde vaklieden onder leiding van Jacques Blockx zelf." [sic overal!]. Dus vraag je af: wat is een niet-gespecialiseerde vakman? ("Verfmaker" klinkt niet zo romantisch.) Wat is een handgemaakt product? En hoe is verf die op een steenmolen is gemalen specifiek superieur aan verf die op een metalen wals is gemalen (afgezien van de bewering dat "oude manieren beter zijn")? Zoals ik elders uitleg, gebruikte Blockx in de jaren dat deze garantie in de marketingliteratuur verscheen wel degelijk niet-lichtechte pigmenten in verschillende verven (zie bijvoorbeeld PY1, PR3, PR83 en PR106). En hoe kan het feit dat Blockx geen studentenassortiment (tweede keus) verf produceert, enige garantie bieden voor de kwaliteit van de verf die ze wél maken?

Blockx (beoordeeld in februari 2008) – 72 kleuren, waarvan 82% eenkleurige verf. Gemaakt door een gerenommeerd Belgisch verfbedrijf, zijn de Blockx (spreek uit als "blocks") aquarelverf, in ieder geval in de VS, het duurste merk dat je kunt kopen. Blockx aquarelverf, een van de kleinere merken, heeft een grotere korrelgrootte dan andere merken, waardoor Blockx viridian ("groen"), kobaltviolet en een bepaalde "aarde" (ijzeroxide) een kenmerkende, krachtige korrelige textuur op papier hebben. Afgezien van deze pareltjes, vind ik de Blockx-verf echter een conventionele serie. Vergeleken met andere merken die in 1999 werden beoordeeld, waren de ftalo- en aardkleuren matter, de cadmiumkleuren matter en dekkender, en sommige van de synthetische organische kleuren (Blockx Rood, Blockx Geel) waren gemaakt van goedkope of minder lichtechte kleurstoffen; hun assortiment synthetische organische kleuren was extreem beperkt (geen chinacridonen!). De nieuwe lijn, gelanceerd in 2008, voegt een aantal van de huidige standaardkleurstoffen toe, waaronder Pyrrole Orange, Quinacridone Red, Quinacridone Magenta, Cobalt Turquoise en een heerlijk gevarieerde selectie van de "16-aarde" (ijzeroxide) verven. De verven zijn verpakt in stevige zwarte metalen tubes, nu in slechts één formulering: de gebruikelijke Arabische gombasis met een honing als bevochtigingsmiddel. De basis heeft een gladde, vloeibare uniformiteit en ik merkte dat scheiding van de basis vaak voorkwam bij synthetische, granulerende anorganische kleurstoffen. De vorige formulering met twee basisstoffen (met of zonder honing als bevochtigingsmiddel) faalde vaak als droge verf: de witte cadmiumdopverven droogden op tot een harde harsachtige massa; de rijke honingverf (zwarte dop) bleef stroperig, zelfs na twaalf maanden verwerking. (Blockx maakt nu droge verf in halve napjes, hele napjes en in enorme emmers van 7,5 cm, verkrijgbaar bij Jerry's Artarama.) De documentatie van de fabrikant is ook aanzienlijk verbeterd: voorheen werd voor Blockx geel de kleurstof "permanent organisch pigment" genoemd (eh, welke van de 92 momenteel beschikbare synthetische organische gele kleurstoffen zou dat dan kunnen zijn?), maar nu worden de naam van de kleurstof en de generieke kleurindexnaam onthuld. Deze handleiding specificeerde in 1999 dat Blockx' kenmerkende verkoopslogan - Ik garandeer maximale lichtechtheid voor al mijn kenmerkende tinten -Jacques Blockx – en de bewering dat Blockx geen vluchtige of instabiele kleuren maakt en nooit heeft gemaakt – bleken beide onjuist: Blockx bood vijf formuleringen alizarine-aquarelverf aan (allemaal van het vluchtige type!), Blockx's Impermanent Red (PR3) en Blockx Yellow (PY1), en hun echte Vermilion (PR106) van 31 dollar, die onmiddellijk een vaalbruine kleur kreeg bij contact met licht. Al deze verven, die in mijn lichtechtheidstest uit 2004 als vluchtig werden aangeprezen, zijn inmiddels niet meer verkrijgbaar. Maar ik blijf wantrouwig tegenover een bedrijf waarvan de kwaliteitsnormen en de nauwkeurigheid van de verkoop een paar jaar geleden nog heel anders waren. Ik heb ongeveer de helft van de verven die Blockx maakte onderzocht. Slechts een deel van de aanbevolen kleuren. (De verflijn is in de juiste verhouding weergegeven zoals gedocumenteerd door de fabrikant. De nauwkeurigheid en duidelijkheid van de verfnamen zijn correct. De ingrediëntenlijst op de tube vermeldt de naam van de kleurstof en de generieke kleurindexnaam. De gemiddelde eenheidsprijs* in juli 2007 bij de groothandel voor kunstbenodigdheden was $ 0,91, en de gemiddelde eenheidsprijs van cadmium was $ 1,27, een stijging van 18% sinds 2004.)

Hier is bijvoorbeeld de "kwaliteitsgarantie" die Blockx jarenlang gebruikte: "We gebruiken nooit niet-lichtbestendige kleurstoffen en verf van mindere kwaliteit is nooit van slechte kwaliteit. We willen dat kunstenaars zich prettig voelen bij de vraag naar kwaliteit, daarom maken we alleen het allerbeste. We gebruiken altijd steenmolens, de enige manier om handgemaakt werk te reproduceren. Al onze kleuren worden gemaakt in onze werkplaats in België door gespecialiseerde vaklieden onder leiding van Jacques Blockx zelf." [sic overal!]. Vraag jezelf af: wat is een niet-gespecialiseerde vakman? ("Verfmaker" klinkt niet zo romantisch.) Wat is handgemaakt werk? En hoe is verf die is gewalst op een superieure steenmolen precies te vergelijken met verf die is gewalst op een metalen wals (afgezien van de simpele bewering dat "oude manieren beter zijn")? Zoals ik elders uitleg, gebruikte Blockx in de jaren dat deze garantie in de marketingliteratuur verscheen, daadwerkelijk waterafstotende kleurstoffen in verschillende verven (zie bijvoorbeeld PY1, PR3, PR83 en PR106). En hoe kan het feit dat Blockx geen studentenverf (van mindere kwaliteit) produceert, enige garantie bieden voor de kwaliteit van de verf die ze maken?

 
Op 12 november 2009 om 12:34 schreef Blockx Jacques:

Geachte heer MacEvoy,

Opnieuw hebben schilders, verbijsterd door uw opmerkingen, mij om de waarheid gevraagd.
Ik heb daarom uw website opnieuw bezocht en ontdekt dat er niets is veranderd aan
uw onjuiste beweringen over onze verf. Ik verzoek u nogmaals om dit recht te zetten.
Hoogachtend,

Jacques Blockx

 
Op 12 november 2009 om 6:33 uur schreef Bruce MacEvoy:

Hallo Jacques,

Nogmaals antwoord ik: kunt u mij de
onjuiste beweringen of opmerkingen aanwijzen en mij de correcte informatie verstrekken?

Groeten,
Bruce

 
Op 12 november 2009 om 00:34 schreef Blockx Jacques:

Hallo Bruce,

Ik heb je al verteld dat iedereen vrij is om te schrijven wat hij wil op internet.
Wat mij betreft, ik werk met drie mensen en heb geen tijd om te kijken wat
mensen over ons zeggen.
Daarom heb ik zoveel mogelijk informatie op onze website
www.blockx.be geplaatst.
Ik kan echter wel zeggen dat artiesten die jou kennen en verrast waren door je opmerkingen,
contact met me hebben opgenomen om de waarheid te achterhalen.
De manier waarop je je gedraagt, vertegenwoordigt niet jouw belangen.
Met vriendelijke groeten

Jacques Blockx

 
Op 14 november 2009 om 19:48 schreef Bruce MacEvoy:

Hoi Jacques,

Ik vind het jammer dat uw correspondentie mij niet eerlijk en oprecht overkomt.

Je zegt: "Iedereen is vrij om te schrijven wat hij wil op internet", maar je
klaagt over wat ik schrijf. (Ik ben vrij, maar jij klaagt erover.)

Je zegt dat "schilders mij de waarheid vroegen", maar je zegt niet wat de
schilders vroegen. Je klaagt dat ik "onjuiste opmerkingen maak over onze verf",
maar je kunt niet zeggen wat die onjuiste opmerkingen zijn. (Je klaagt, maar je
zegt niet waarover je klaagt.)

Je zegt dat je "op een nieuwe website hebt gekeken en ontdekt dat er niets
veranderd is", maar ook dat je "geen tijd hebt om te kijken wat mensen
over ons zeggen". (Je bezoekt mijn website om te klagen, maar je hebt geen tijd om
mijn website te bezoeken.)

U zegt dat u informatie op uw website hebt, maar u hebt geen informatie
waaruit blijkt dat mijn informatie over BlockX-verf onjuist is.

Ik laat u achter met een foto van "Blockx Red", die u naast uw
bewering kunt plaatsen dat "Wij gebruiken nooit niet-lichtechte pigmenten."

Blockx Rood (PR3)

Andere verfbedrijven hebben me gevraagd een feitelijke fout te corrigeren, en dat doe ik
wanneer ik me vergis. Ik ben zeer zorgvuldig in het verstrekken van accurate informatie.

Je klaagt, maar zegt niet waarover je klaagt.

Bruce

 
Op 13 maart 2012 om 01:29 schreef Blockx Jacques:

Hallo Bruce,

Van tijd tot tijd krijg ik nog steeds vragen van bezoekers van uw website.
Sommigen zeggen uw persoonlijkheid goed te kennen en beweren zelfs
vrienden met u te zijn.
Ik vraag me trouwens af waarom deze mensen contact met mij opnemen.
Ik blijf erbij dat u onjuiste informatie over ons verstrekt en ik denk dat het
eerlijker zou zijn om de reden hiervoor in de onderstaande notitie op uw website te vermelden,
in plaats van te zeggen dat ik niet wil zeggen welke informatie onjuist is.
Jacques Blockx,
civiel ingenieur,
voormalig professor aan de Koninklijke Academie voor Schone Kunsten, Brussel

 
Op 13 maart 2012 om 16:15 schreef Bruce MacEvoy:

Jacques,

En toch weigert u wederom specifiek aan te geven welke informatie
volgens u onjuist is en mij enige verduidelijking te verschaffen.

Ik zal onze e-mailwisseling op mijn website plaatsen, zodat lezers
zelf kunnen beoordelen of ik u oneerlijk heb behandeld.

Dit is het laatste bericht dat u van mij zult ontvangen.

Bruce